Actueel
Met collectief pensioen staan we sterker
Aug 26, 2011 - Ingezonden brief, gepubliceerd in Reformatorisch Dagblad van 26-8-2011
Met collectief pensioen staan we sterker
In het Reformatorisch Dagblad van 22 augustus maakt J.R.A. de Hertog gewag van een indrukwekkende serie aanslagen op de pensioenen sinds begin jaren '80 van de vorige eeuw. De tekst bevat enkele feitelijke onvolkomenheden (zo verbond Lubbers zijn lot als premier niet aan werklozen, maar aan arbeidsongeschikten), maar veel zorgwekkender is dat de argeloze lezer na lezing op zijn minst zal gaan denken dat het pensioenstelsel in Nederland acuut op instorten staat. Welnu, niets is minder waar!
Niet te ontkennen valt dat een aantal goudgerande onderdelen van ons stelsel in de loop der jaren is versoberd. De riante VUT- en prepensioenregelingen en de afschaffing van eindloonregelingen zijn daar voorbeelden van. In de tijd dat ze werden ingevoerd waren ze wel degelijk verklaarbaar, maar uiteindelijk pasten ze niet meer in de economische en demografische realiteit.
Relatief steeds minder werkenden en steeds meer ouderen die ook nog eens sneller dan eerder berekend steeds ouder worden, zorgen voor druk op ons pensioenstelsel. De pensioenuitkeringen kunnen bij lange na al niet meer worden opgebracht door de betaalde premies in een oude sok te bewaren of „veilig‟ op de bank te zetten. Beleggingsinkomsten zijn van steeds meer belang geworden om de pensioenvermogens op peil te houden. En beleggen brengt nu eenmaal risico‟s met zich mee, zo hebben de afgelopen weken weer eens laten zien. Ondanks dat hebben de pensioenfondsen dankzij beleggen veel meer aan vermogen beschikbaar dan ze zouden hebben gehad als slechts was gespaard.
Is er op de analyse van Den Hertog dus het een en ander aan te merken, echt de plank misslaan doet hij bij zijn “oplossing”: van collectieve naar individuele pensioenen. Als iets in de afgelopen decennia duidelijk is geworden, dan is het wel dat juist de collectiviteit het sterke punt bij uitstek van de Nederlandse pensioenfondsen is. Niet voor niets doet zo‟n 90 procent van de werknemers aan zo‟n collectieve regeling mee. Het samen dragen van kosten en risico‟s op basis van solidaire pensioenregelingen geeft veel betere uitkomsten en meer zekerheid tegen veel lagere kosten dan bij individuele regelingen. Grotere vermogens kunnen beter gespreid en goedkoper wereldwijd worden belegd en de beleggingsrisico‟s worden door alle fondsdeelnemers, jong en oud, gedeeld. Zo wordt voorkomen dat wie net met pensioen gaat als de economie in zwaar weer zit, een arme oude dag tegemoet gaat. Een risico dat de heer Den Hertog met zijn pleidooi voor individuele arrangementen blijkbaar graag voor lief neemt, maar het verantwoordelijkheidsbesef van de Nederlandse pensioenfondsen gaat toch echt een stuk verder!
Gerard Riemen,
Algemeen Directeur Pensioenfederatie
Met collectief pensioen staan we sterker
In het Reformatorisch Dagblad van 22 augustus maakt J.R.A. de Hertog gewag van een indrukwekkende serie aanslagen op de pensioenen sinds begin jaren '80 van de vorige eeuw. De tekst bevat enkele feitelijke onvolkomenheden (zo verbond Lubbers zijn lot als premier niet aan werklozen, maar aan arbeidsongeschikten), maar veel zorgwekkender is dat de argeloze lezer na lezing op zijn minst zal gaan denken dat het pensioenstelsel in Nederland acuut op instorten staat. Welnu, niets is minder waar!
Niet te ontkennen valt dat een aantal goudgerande onderdelen van ons stelsel in de loop der jaren is versoberd. De riante VUT- en prepensioenregelingen en de afschaffing van eindloonregelingen zijn daar voorbeelden van. In de tijd dat ze werden ingevoerd waren ze wel degelijk verklaarbaar, maar uiteindelijk pasten ze niet meer in de economische en demografische realiteit.
Relatief steeds minder werkenden en steeds meer ouderen die ook nog eens sneller dan eerder berekend steeds ouder worden, zorgen voor druk op ons pensioenstelsel. De pensioenuitkeringen kunnen bij lange na al niet meer worden opgebracht door de betaalde premies in een oude sok te bewaren of „veilig‟ op de bank te zetten. Beleggingsinkomsten zijn van steeds meer belang geworden om de pensioenvermogens op peil te houden. En beleggen brengt nu eenmaal risico‟s met zich mee, zo hebben de afgelopen weken weer eens laten zien. Ondanks dat hebben de pensioenfondsen dankzij beleggen veel meer aan vermogen beschikbaar dan ze zouden hebben gehad als slechts was gespaard.
Is er op de analyse van Den Hertog dus het een en ander aan te merken, echt de plank misslaan doet hij bij zijn “oplossing”: van collectieve naar individuele pensioenen. Als iets in de afgelopen decennia duidelijk is geworden, dan is het wel dat juist de collectiviteit het sterke punt bij uitstek van de Nederlandse pensioenfondsen is. Niet voor niets doet zo‟n 90 procent van de werknemers aan zo‟n collectieve regeling mee. Het samen dragen van kosten en risico‟s op basis van solidaire pensioenregelingen geeft veel betere uitkomsten en meer zekerheid tegen veel lagere kosten dan bij individuele regelingen. Grotere vermogens kunnen beter gespreid en goedkoper wereldwijd worden belegd en de beleggingsrisico‟s worden door alle fondsdeelnemers, jong en oud, gedeeld. Zo wordt voorkomen dat wie net met pensioen gaat als de economie in zwaar weer zit, een arme oude dag tegemoet gaat. Een risico dat de heer Den Hertog met zijn pleidooi voor individuele arrangementen blijkbaar graag voor lief neemt, maar het verantwoordelijkheidsbesef van de Nederlandse pensioenfondsen gaat toch echt een stuk verder!
Gerard Riemen,
Algemeen Directeur Pensioenfederatie